اولدوز سایاراق گوزله میشم هر گئجه یاریگج گلمه ده دیر یار یئنه اولموش گئجه یاریگؤزلر آسیلی یوخ نه قارالتی نه ده بیر سسباتمیش گولاغیم گؤرنه دؤشور مکده دی داری بیر قوش آییغام! سویلیه رک گاهدان اییلده رگاهدان اونودا یئل دئیه لای-لای هوش آپاری یاتمیش هامی بیر آللاه اویاقدیر داها بیر منمندن آشاغی کیمسه یو...

به اندازه غم ... ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻬﺪ ﺁﺩﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ اﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﭼﻪ ﺷﺐ‌ﻫﺎ ﻣﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺩﻡ ﺻﺒﺢ ﺳﺮﻭﺩﯾﻢ ﻧﻢ‌ﻧﻢ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡنه ﺧﻄﯽ، ﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ! ﻧﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﺍﯼ ﺣﺲ ﻣﺒﻬﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﺳﻼ‌ﻣﯽ ﺻﻤﯿﻤﯽ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻧﺪﯾﺪﻡ به ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ‌ﯼ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡبیا ﺗﺎ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺳﻨﮓ ﺧﯿﺰﺩ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ: ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩ...

حیف از در روز جاری که بی عشق شب آمد ... گفتم ای عشق بیا تا که بسازی ما را یا نه، ویرانه کنی ساخته ی دنیا را گفتم ای عشق چه بر روز تو آمد امروز که به تشویش سپردی شب عاشق ها را چه شد آن زمزمه ی هر شبه ی ما ای دوست چه شد آن صحبت هر روزه ی یاران یارا چشمه ها خشک شد از بس نگرفتی اشکی همتی تا که رهایی بده...

      ای موذن، بعد اتمام "اذانت" جان من اندکی هم با همان سوز و نوا از " آن" بگو   

   رمز ...

واعظی پرسید از فرزند خویشهیچ می دانی مسلمانی به چیست؟صدق و بی آزاری و خدمت به خلقهم عبادت هم کلید زندگیستگفت فرزند:زین معیار در شهر مایک مسلمان هست آن هم ارمنی است پروین اعتصامی نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر ۱۳۹۶ساعت 18:15 توسط لیلا|

. . . . . . . . . . . . .

ای موذن، بعد اتمام "اذانت" جان من اندکی هم با همان سوز و نوا از " آن" بگو

رمز ...

واعظی پرسید از فرزند خویشهیچ می دانی مسلمانی به چیست؟صدق و بی آزاری و خدمت به خلقهم عبادت هم کلید زندگیستگفت فرزند:زین معیار در شهر مایک مسلمان هست آن هم ارمنی است پروین اعتصامی نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر ۱۳۹۶ساعت 18:15 توسط لیلا|

تغییر ده قضا را ... u200eدر کوی نیکنامان ما را گذر ندادندu200eگر تو نمیپسندی، تغییر ده قضا راu200e نوشته شده در جمعه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت 1:16 توسط لیلا|

به اندازه غم ... ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻬﺪ ﺁﺩﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡاﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﭼﻪ ﺷﺐﻫﺎ ﻣﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺩﻡ ﺻﺒﺢﺳﺮﻭﺩﯾﻢ ﻧﻢﻧﻢ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡنه ﺧﻄﯽ، ﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ! ﻧﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﯽﻣﻦ ﺍﯼ ﺣﺲ ﻣﺒﻬﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡﺳﻼﻣﯽ ﺻﻤﯿﻤﯽﺗﺮ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻧﺪﯾﺪﻡبه ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﯼ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡبیا ﺗﺎ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺳﻨﮓ ﺧﯿﺰﺩﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ: ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩ

گفتم ای عشق بیا تا که بسازی ما رایا نه، ویرانه کنی ساخته ی دنیا راگفتم ای عشق چه بر روز تو آمد امروزکه به تشویش سپردی شب عاشق ها راچه شد آن زمزمه ی هر شبه ی ما ای دوستچه شد آن صحبت هر روزه ی یاران یاراچشمه ها خشک شد از بس نگرفتی اشکیهمتی تا که رهایی بدهی دریا راحیف از امروز که بی عشق شب آمد ای عشقک

حُسن روزافزون... دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنمگفت کو زنجیر تا تدبیر این مجنون کنمقامتش را سرو گفتم سر کشید از من به خشمدوستان از راست میرنجد نگارم چون کنمنکته ناسنجیده گفتم دلبرا معذور دارعشوهای فرمای تا من طبع را موزون کنمزردرویی میکشم زان طبع نازک بیگناهساقیا جامی بده تا چهره را گلگون کنم

ای دریغا ز عشق و هوای مشوشم جان کلام، ز شهریار گرفته،این سخنم بنشین به خلوت گه عارفان،به وقت صبا خواهی شنید نجوای جنون، با آهِ دلکشم همه عمر فدای رسیدن به وصل یار ای دل گواه باش که جور تو میکشم بیخوابی شب و بی روحی روز گر عاشق شوی ببینی که چه میکشم جفا به دل ش

نمی داند دل تنها میان جمع هم تنهاستمرا افکنده در تنگی که نام دیگرش دریاستتو از کی عاشقی؟ این پرسش آیینه بود از منخودش از گریه ام فهمید مدت هاست ،مدت هاستبه جای دیدن روی تو در خود خیره ایم ای عشقاگر آه تو در آیینه پیدا نیست عیب از ماستجهان بی عشق چیزی نیست جز تکرار یک تکراراگر جایی به حال خویش ب

سعدی...سهراب... u200fمیان خنده می گریمu200f که فردا u2067 سعدیم u2069 آمدu200fولی u2067 سهراب u2069 با اندوهu200f در این شهنامه میمیرد...u200f1اردیبهشتu200fسالروز درگذشت سهراب سپهریu200fو سالروز تولد سعدی نوشته شده در جمعه یکم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 14:23 توسط لیلا|

چشمم رو به دریاست... ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﺸﻤﻢ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﺳﺖﻏﺮﻭﺏ ﻏﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖﭼﻪ ﺁﺳﺎﻥ ﻣﯽ ﻧﻮﺭﺩﺩ ﺻﺨﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﺟﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﺮﭘﺎﺳﺖﻫﻨﻮﺯ ﺁﯾﺪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺻﺤﺮﺍﮐﻪ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺑﺪﺭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻟﯿﻼﺳﺖﺑﺰﻥ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺳﮑﻮﺕ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖﺑﻪ ﻣﯿﺨﮑﻬﺎﯼ ﻧﺎﺯﮎ ﺩﻝ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﮔﻞ ﺍﺭﮐﯿﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ